Her Güne 0-0 Başlamak

Enis’le aramızda son dönemde sık kullandığımız bir cümle var:

“Gün sonu maç yine 0-0.”

Bunu sadece kötü ya da belirsiz geçen günlerin sonunda söylemiyoruz. Çok iyi geçen bir günün sonunda da söylüyoruz.

Gün içinde güzel bir müşteri görüşmesi yapmış olabiliriz. Yeni bir fırsat gelmiş olabilir. Beklediğimiz bir teklif olumlu ilerlemiş olabilir. Hatta bazen gerçekten iyi bir satış günü de geçirmiş olabiliriz.

Bunlar çok değerli. Moral veriyor, enerji yaratıyor, doğru yolda olduğumuzu hissettiriyor.

Ama gün bitince sayacı sıfırlıyoruz.

Çünkü girişimcilikte dünün iyi günü, bugünün aksiyonunu garanti etmiyor. Dün iyi bir görüşme yaptınız diye bugün yeni müşteri aramayı bırakamazsınız. Dün satış yaptınız diye bugün takip etmeniz gereken işleri erteleyemezsiniz. Dün güçlü bir sinyal aldınız diye bugün ritmi kaybedemezsiniz.

O yüzden bizim için maç ertesi gün yine 0-0 başlıyor.

Bu karamsar bir bakış değil. Tam tersine, ritmi koruma biçimi.

Tersi de geçerli. Bir görüşme ertelenebilir. Beklediğimiz dönüş gelmeyebilir. Bir konu düşündüğümüzden daha yavaş ilerleyebilir. Bu can sıkıyor ama maçın kaybedildiği anlamına gelmiyor.

Ertesi gün yeniden sahaya çıkmak gerekiyor.

İyi haber geldiğinde rehavete kapılmamak, kötü haber geldiğinde dağılmamak…

Girişimcilikte zihni dengede tutan şey bu ince çizgide kalabilmek.

Bir de başka bir cümlemiz var:

“Ritim kaçtı.”

Bunu genelde aksiyon azaldığında söylüyoruz. Takip edilmesi gereken görüşmeler beklediyse, satış tarafındaki hareketimiz azaldıysa, birkaç gün üst üste daha çok konuşup daha az aksiyon aldıysak fark ediyoruz.

Bu bizim için küçük bir alarm.

Kendimizi suçlamak için değil, yeniden harekete geçmek için kullanıyoruz.

Çünkü ritim kaybolduğunda belirsizlik daha ağır hissettiriyor. Takip etmediğiniz teklif daha da uzaklaşıyor. Aramadığınız müşteri daha da soğuyor. Netleştirmediğiniz karar zihinde daha fazla yer kaplıyor.

Ritim kaçtığında yapılacak şey büyük bir motivasyon konuşması değil. Küçük ama net bir aksiyon almak.

Bir müşteriyi aramak. Bekleyen teklifi takip etmek. Yeni bir görüşme ayarlamak. Bazen de “bu fırsat şu an öncelikli değil” deyip zihinden çıkarmak.

Belirsizlik masa başında uzun uzun düşünerek azalmıyor. Temas ettikçe azalıyor.

Bir görüşme yaptıkça, bir teklif gönderdikçe, bir işin peşinden gittikçe neyin gerçek fırsat, neyin sadece güzel bir ihtimal olduğunu ayırt etmeye başlıyorsunuz.

Bu yüzden 0-0 bizim için bekleyip durmak değil. Sonuç ne olursa olsun ertesi gün oyuna yeniden dönmeyi hatırlatıyor.

“Ritim kaçtı” da bir moral bozukluğu cümlesi değil. Nerede yavaşladığımızı fark etme cümlesi.

Bence girişimci mantalitesi biraz bu iki cümle arasında kuruluyor:

Sonuçlara fazla anlam yüklememek ama aksiyonu da bırakmamak.

İyi geçen görüşmeyi satış sanmadan, kötü geçen haftayı yolun sonu görmeden, her gün aynı soruya dönebilmek:

Bugün oyunda kalmak için hangi aksiyonu alacağız?

Bazı günler maç gerçekten 0-0 bitiyor. Bazı günler skoru değiştirecek işler de oluyor. Ama biz yine ertesi gün maça 0-0 başlıyoruz.

Çünkü mesele dünün sonucuna yaslanmak değil.

Her gün oyuna yeniden, daha net, daha sakin ve daha ritimli başlayabilmek.